Onderzoek doen, pionieren met nieuwe benaderingen, denkrichtingen en perspectieven veranderen, is waar Dorieke als kunstenaar mee bezig is.

Ze zoekt naar grenzen en probeert ze te overschrijden. Ze zoekt naar verschillende manieren om materialen te gebruiken, mogelijkheden uit te breiden en daarbij een basis te leggen voor duurzame ontwikkeling in de wereld van kleur en de wereld van kunst – werelden die streven naar synergie met de natuur en de wetenschappen. Duurzaamheid, klimaatverandering, onze relatie met de aarde waarop we leven en de soort waarmee we het delen – dit zijn de bepalende kwesties van haar generatie en de komende generaties. De kunstwereld moet een standpunt innemen. Ze heeft een belangrijke rol. Kunst over onderwerpen als klimaatverandering, massale uitsterving en verspilling hoeft niet alleen maar kommer en kwel te zijn. Dorieke heeft ontdekt dat echte, betekenisvolle verandering voortkomt uit positiviteit. Haar kunst gaat over het proberen om die kloof van bewustzijn te overbruggen, over opnieuw verbinden, dat gevoel van verwondering nieuw leven inblazen en zorgen voor alles wat ons omringt.

De focus op duurzaamheid en cradle-to-cradle-processen als kunstenaar betekent dat haar werk steeds meer verweven raakt met andere disciplines in de creatieve industrie en daarbuiten. Dit is een natuurlijke evolutie en een die ze diep koestert omdat ze uit de eerste hand heeft gezien en ervaren hoe samenwerken (en groeien) de perfecte omstandigheden creëert voor innovatie en verandering.

Haar rol als kunstenaar is iets moois te maken en tegelijkertijd de status quo te tarten. Om iets te activeren, om perspectieven te veranderen, mensen anders te laten kijken naar dingen, materialen, hun omgeving, aard, hun gedrag. Ze probeert ruimte te maken voor dialoog, om vragen te stellen en zich af te vragen. Haar werk viert de relatie tussen mens en natuur … werk gemaakt van aarde, grond, natuur … zij is natuur, wij zijn natuur, aarde, grond, het is de oorsprong en bestemming van alles, alles is verbonden.